Sinema Blogu

1955 yılı güz mevsimine doÄŸru yol alırken, BeyoÄŸlu’nun ışıltılı güzelliÄŸinin üstüne Türkiye’nin gerginleÅŸen siyasi ortamının gölgeleri düşmeye baÅŸlamıştır. Antakya’daki güçlü nüfuzu yüzünden DP’nin yakından ilgilendiÄŸi, babasının tek oÄŸlu olan Behçet, Ä°stanbul’da Hukuk Fakültesi’nde asistanlık yaparken, yetiÅŸtiriliÅŸ tarzı ve babasının etkili kimliÄŸinin gölgesinde marjinal düşüncelere doÄŸru sürüklenmektedir.
Behçet’i sürüklendiÄŸi yolda tökezleten tek ÅŸey, oturduÄŸu dairenin karşısındaki bir baÅŸka dairenin penceresinde gizlice izlediÄŸi kadın olacaktır. Behçet tarafından izlendiÄŸini bilen bu kadın Elena?dır. Elena, BeyoÄŸlu’nun kozmopolit güzelliÄŸini oluÅŸturan eÅŸsiz parçalardan biridir. Genç kadın, kendisi de eski bir fahiÅŸe olan babaannesi tarafından, üst düzey bürokratlara sunulan bir fahiÅŸedir. Babaanne ile torun arasında, yaÅŸadıkları toplumda gayrimüslim olmanın getirdiÄŸi dayanışmanın ötesinde, gizemli bir bağımlılık iliÅŸkisi vardır.

Gayrimüslimleri taraf olarak belirleyen ve günden güne coÅŸan siyasi dalgaların ortasında, Elena ile Behçet arasındaki karşı konulmaz aÅŸk, kendini savunmaya çalışmaktadır. Ä°ki genç, aÅŸkın topraklarında ‘aynı’, yaÅŸadıkları ülkenin topraklarında ‘farklı’ taraflardadırlar. Behçet, militan bir kalemin günbegün koyulaÅŸan renklerle çizdiÄŸi politik çizgide yürürken; attığı her adım onu, düşman uyruÄŸundaki Elena’dan, yani aÅŸktan biraz daha uzaklaÅŸtırmaktadır. Elena ise, babaannesinin ona biçtiÄŸi, çıkışı olmayan yazgının duvarlarını Behçet’e duyduÄŸu aÅŸkla zorlarken, baÅŸka bir çıkışsız yazgının; sevgilisini teslim alan marjinal siyasetin duvarlarına çarpacaktır…